De parabel van de zuinige klant

Er was eens een klant die dacht dat hij zonder de leverancier kon. Dat hij zelf de klus kon klaren en zo zou besparen. Dus ging hij vol goede moed aan de slag en besteedde hij zelf heel wat uren aan werk dat hij tot voor kort door de leverancier liet doen. Behaalde hij het gewenste resultaat? Soms wel, soms niet. Maar wat voor hem vooral van tel was, was het vermijden van een kost wat in principe gelijkstaat aan geld winnen. Slim gezien!

Maar wacht eens even… Terwijl hij zelf 100 euro per uur waard was voor zijn eigen klanten, kostte zijn leverancier hem de helft minder. Een uur werk in de plaats van zijn uitgespaarde leverancier leverde hem dus… – 50 euro op. Of hoe perceptie een gek beestje is, soms zelfs een erg slechte raadgever.

En dan zwijgen we nog over het feit dat de klant, niet meteen vertrouwd met het vakgebied van de geschrapte leverancier, meer tijd moest besteden aan het uitzoeken van hoe één en ander in z’n werk gaat. Of hoe zuinigheid – we vermijden even dat andere, meer negatief klinkende woord – de wijsheid bedriegt.

Als communicatiebureau staan we samen met een paar andere leveranciers vaak op de eerste rij wanneer de klant om diverse redenen overgaat tot bezuinigen. Logisch ook. Als de nood het hoogst is, is de aangepaste begroting nabij. Secundaire behoeften worden dan tijdelijk teruggeschroefd of definitief geschrapt.

Maar wanneer besparen op zich, zonder verder denkwerk, de enige drijfveer is, wordt het minder logisch. De klant snijdt een kleine kost weg, gaat zelf aan de slag en vergeet daarbij dat de eigen besteedde uren niet opbrengen. De opgesoupeerde uren kunnen immers niet verrekend worden naar zijn klanten toe.

Daarenboven doet de klant zijn voorbije communicatie-inspanningen grotendeels teniet door plots te stoppen of te minderen. Dat laatste is een verlies dat erg moeilijk te becijferen is, maar daarom nog niet minder nefast.

Kijk, ook ik vind 2 euro veel geld voor m’n dagelijks brood. Maar ik betaal het met de glimlach. Want zelf dat brood bakken, kost me al gauw twee uur. En op die tijd kan ik 120 euro verdienen. Dat zijn zomaar even 60 broden…

En u, wat gaat u doen in de toekomst? Zelf bakken of het kopen bij een vakman? Wat u ook kiest, we wensen u smakelijk eten en een degelijk communicatieplan!

Comments ( 0 )

    Leave A Comment

    Your email address will not be published. Required fields are marked *